...στα χρόνια του κορωνοϊού

Γειά σας φίλοι και φίλες,
 Πάνε μέρες από την τελευταία μου έξοδο όπως και πολλών άλλων. Το να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι σίγουρα δεν είναι το καλύτερο για εμάς αλλά είναι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για να περιορίσουμε τον ιό. Πρέπει να σεβαστούμε τους συμπολίτες μας που κινδυνεύουν από τον ιό μένοντας στο σπίτι. Σ' αυτή μου την ανάρτηση όμως δεν θα μιλήσω για το τι πρέπει να κάνουμε αλλά για το πως βλέπω εγώ αυτήν την κατάσταση.
 Αρχικά, τα πράγματα ήταν πολύ απλά. Είχα ακούσει για έναν ιό στην Κίνα όμως δεν περίμενα ποτέ ότι θα εξαπλωνόταν σε όλο τον κόσμο! Σίγουρα ήταν ανησυχιτικό ότι άνθρωποι πεθαίνουν όμως κανείς από τους γνωστούς μου δεν περίμενε να έχουμε κρούσματα και στην Ελλάδα.
 Όταν έκλεισαν τα σχολεία ήταν φυσικό να χαρώ. Πείτε πως ήμουν στον κόσμο μου, όμως ποιος μαθητής δεν χαίρεται όταν κλείνει το σχολείο του; Όλα άλλαξαν όταν άρχισα να σκέφτομαι τι θα γίνει με τα μαθήματα, την ύλη, τις εξετάσεις, κλπ και όταν άνοιγες την τηλεόραση κι έβλεπες μόνο ειδήσεις και νέα για τον κορωνοϊό... Τότε άρχισα σταδιακά να αγχόνομαι, ιδικά όταν άρχισα να σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά. Όταν ακούς διαρκώς για κρούσματα κι ακόμα χειρότερα θύματα, είναι παραπάνω από λογικό να σκέφτεσαι αρνητικά.
 Προσπαθώ λοιπόν να σκεφτώ θετικά, είναι δύσκολο αλλά πρέπει να πιστέψουμε ότι αργά ή γρήγορα θα βγούμε από αυτή την κατάσταση. Αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε είναι πως όλος ο κόσμος βρίσκεται σ' αυτή την κατάσταση, άλλες χώρες σε χειρότερη κι άλλες σε καλύτερη, οπότε όλος ο κόσμος θα την αντιμετωπίσει ενωμένος! Πρέπει να την αντιμετωπίσει ενωμένος γιατί διαφορετικά ΔΕΝ θα την αντιμετωπίσει! Κάθε φορά που νιώθουμε απελπισμένοι ή μόνοι είναι απαραίτητο να σκεφτόμαστε πως υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που νιώθουν ακριβώς όπως εμείς και βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Δεν είμαστε μόνοι σε καμία περίπτωση!
 Όσων αφορά την εκπαίδευση έχουν ήδη βρεθεί λύσεις, οι οποίες ελπίζω στο άμεσο μέλλον να βελτιωθούν. Όλα θα πάνε καλά αρκεί εμείς να κάνουμε το ελάχιστο δυνατό: να μείνουμε στο σπίτι και να παραμείνουμε ψύχραιμοι (για εμάς, για το δικό μας καλό).
 Προσωπικά έχω βρει πολλές δραστηριότητες ώστε να ξεχνιέμαι και να χαλώνω, αφού πρέπει να είμαι στο σπίτι. Είναι ένα αρκετά μεγάλο διάστημα μέσα στο οποίο είμαστε αναγκασμένοι να προσαρμοστούμε στις συνθήκες κι εννοείται να ανεχτούμε την οικογένειά μας :) !!! Πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας ότι έτσι προστατευόμαστε και προστατεύουμε τους γύρω μας. Δεν μπορούμε, για κακή μας τύχη, να αλλάξουμε την κατάσταση όμως μπορούμε να βοηθήσουμε ώστε να μη χειροτερεύσει.
 
Ελπίζω να είστε όλοι υγιείς και να περνάτε καλά στα σπίτια σας!
Όρίστε ένα playlist με μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Enjoy:
 https://www.youtube.com/watch?v=IPXIgEAGe4U&list=PL_ahG4pi4tb-JjEsd4WagijcyJxAjlslW

Κορωνοϊός: Τι πρέπει να κάνουμε;

Κορωνοϊός: είναι μία απειλή;

 Η απάντηση είναι όχι... ΌΧΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ! Όμως είναι για τους μεγαλύτερούς μας, τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα άτομα με χρόνιες νόσους.

 Τι είναι οι χρόνιες παθήσεις;

 Οι χρόνιες παθήσεις περιλαμβάνουν τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, τα προβλήματα ψυχικής υγείας, τον σακχαρώδη διαβήτη, τα χρόνια αναπνευστικά νοσήματα και τις μυοσκελετικές παθήσεις.  (πηγή http://www.frontidazois.gr/chronic_diseases.php)

  

 Χρειάζεται να ανησυχούμε;

Όχι ακριβώς... Δηλαδή δεν χρειάζεται να πανικοβαλόμαστε! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο: πως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η κατάσταση είναι δύσκολη και απαιτεί να παρθούν μέτρα προστασίας. Τι νόημα όμως έχουν τα μέτρα εαν οι πολίτες δεν τα τηρούν; 

Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε για να βελτιώσουμε την κατάσταση;

Στην προκειμένη περίπτωση όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε: ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!!!!!!!! Το λένε παντού: στις ειδήσεις, στα social media, γενικά στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Αφού το ακούμε παντού, γιατί δεν το εφαρμόζουμε κιόλας; 

Επίσης, να πλένουμε τα χέρια μας συχνά, να βγαίνουμε έξω μόνο για τα απαραίτητα και να παίρνουμε τα μέτρα μας όταν βγαίνουμε από το σπίτι, δηλαδή να έχουμε μαζί μας αντισηπτικό (και να το χρησιμοποιούμε εννοείται...), να κρατάμε αποστάσεις από τους γύρω μας (οπωσδήποτε όχι χειραψίες...), κτλ. Τέλος, σημαντικό είναι να σταματήσουμε τις επισκέψεις μας στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Όπως ανέφερα και νωρίτερα οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας κινδυνεύουν από τον ιό και καθώς οι νέοι εμφανίζουν ήπια συμπτώματα (και δεν γνωρίζουν εξαρχής αν έχουν προσβληθεί από τον ιό) είναι προτιμότερο να μην έρχονται σε επαφή μαζί τους.

Τι να κάνουμε κλεισμένοι στο σπίτι;

Αν σκεφτόμαστε ότι είμαστε "κλεισμένοι" τότε είμαστε προϊδεασμένοι αρνητικά... και πιστέψτε με έτσι δεν θα περάσετε καλά! Ας σκεφτούμε λοιπόν λίγο θετικά. Βέβαια θα μου πείτε ότι με τις ειδήσεις να ανακοινώνουν συνεχώς κρούσματα ποιος μπορεί να σκεφτεί θετικά; Αυτό ισχύει και πραγματικά το κατανοώ... Όμως είναι απαραίτητο να βρούμε τρόπους να διώξουμε το άγχος αυτών των ημερών! Υπάρχουν τόσα πράγματα να κάνεις στο σπίτι σου!

1. Δες τις αγαπημένες σου ταινίες και σειρές
2. Διάβασε βιβλία
3. Γράψε τις σκέψεις σου σε ένα ημερολόγιο (πάντα λειτουργεί, το ξέρω γιατί το κάνω
4. Δες βίντεο στο youtube και άκου μουσική. Μία καλή ιδέα είναι να ανακαλύψεις διαφορετικά είδη μουσικής από αυτή που ακούς και καινούριους τραγουδιστές.
5. Παίξε παιχνίδια με τους γονείς και τα αδέρφια σου (ή τα παιδιά σου αν είσαι μεγαλύτερος!!!) Σίγουρα θα υπάρχουν επιτραπέζια στο σπίτι αλλά μπορείς και να δημιουργήσεις δικά σου παιχνίδια.
6. Χρησιμοποίησε την φαντασία σου και φτιάξε δικές σου ιστορίες ή ζωγράφισε (δεν χρειάζεται να είσαι πολύ καλός/καλή σ' αυτό που κάνεις, άλλωστε το κάνεις για εσένα!)
7. Κάνε κατασκευές με πράγματα που υπάρχουν στο σπίτι. Στο ίντερνετ, όπως όλοι ξέρουν, μπορείς να βρεις πολλές κατασκευές (ή πειράματα) που μπορεί να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον. Για παράδειγμα εγώ θέλω να φτιάξω κρυστάλλους από αλάτι και νερό και η αδερφή μου κατασκεύασε ένα σπιτάκι από καλαμάκια για σουβλάκια.
8. Πάρε τηλέφωνο τους φίλους/φίλες σου. Φαντάζομαι πως σου λείπουν (το ίδιο κι εμένα) όμως δεν πρέπει ούτε να βρεθείτε έξω, ούτε στο σπίτι κάποιου. Όπως είπαμε μένουμε σπίτι και κρατάμε αποστάσεις! Μην τα ξαναλέμε! Υπάρχουν τηλέφωνα, μηνύματα, ο άνθρωπος τα εφηύρε για να επικοινωνεί κι όλοι μας τα χρησιμοποιούμε συνέχεια! Τώρα θυμηθήκαμε ότι θέλουμε να βγούμε με την παρέα μας; Είπαμε ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!
9. Μαγειρέψτε. Κάτι είναι κι αυτό... Δοκιμάστε νέες συνταγές μαζί με την οικογένειά σας. Βοηθήστε όλοι στην κουζίνα! Θα έχει πλάκα...
10. Γυμναστείτε μέσα στο σπίτι (για να χάσετε τις θερμίδες που πήρατε από τις νέες συνταγές... χαχα αστειάκι) Όμως είναι μια καλή ευκαιρία... 

Λοιπόν, αυτά είχα να σας πω όσων αφορά τον κορωνοϊό... Ελπίζω να δώσατε λίγη σημασία στα λόγια μου και φυσικά να μείνετε σπίτι!!!! Δεν το λέω μόνο εγώ αλλά τόσοι άλλοι... Ορίστε ένα βίντεο για να γελάσουμε και λίγο:

https://www.youtube.com/watch?v=Y7ERq2ARGC8

https://www.youtube.com/watch?v=XBj7KTNa0Xg

Θα τα πούμε σύντομα... μέχρι τότε ΜΕΊΝΕΤΕ ΣΠΊΤΙ!!! 

  

#μενουμε σπιτι

Οι γυναίκες της ζωής μας

Γειά σας φιλαράκια!
 Λοιπόν, τι νέα; Ελπίζω όλα καλά!
Με την αφορμή την ημέρα της γυναίκας σκέφτηκα να γράψω για μερικές γυναίκες που έχουν αλλάξει τον κόσμο... Ας ξεκινήσουμε!

 Η γυναίκα έχει πετύχει πολλά μέχρι τώρα... Στην παλαιολιθική εποχή οι οικογένειες ήταν μητριαρχικές καθώς οι γυναίκες έφερναν τα παιδιά στον κόσμο. Στη Μινωική εποχή οι γυναίκες ήταν σχεδόν όσο σεβαστές όσο και οι άντρες. Ο ρόλος της γυναίκας άλλαξε ολοκληρωτικά με την βιομηχανική επανάσταση όταν άρχισαν να εργάζονται και να απομακρύνονται από τις δουλειές του νοικοκυριού. Σήμερα στις περισσότερες χώρες οι γυναίκες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Ωστόσο, υπάρχουν, δυστυχώς, ακόμα αρκετές απόψεις κατά των δικαιωμάτων των γυναικών. Αυτές για καλή μας τύχη είναι περιορισμένες καθώς στις μέρες μας αναγνωρίζεται η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Ας θυμίσουμε λοιπόν στους γύρω μας ότι οι γυναίκες υπάρχουν, είτε κορίτσια, είτε κοπέλες, είτε νέες γυναίκες, είτε μεγάλες, είτε μητέρες, είτε γιαγιάδες, είτε προγιαγιάδες, κι έχουν καταφέρει να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται, από τη γειτονιά μέχρι την πολιτική... Η αλήθεια είναι ότι οι άντρες έχουν κάνει πολλές ανακαλύψεις, έχουν κάνει κατορθώματα αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις υπήρχε μία γυναίκα στο πλάι τους, μητέρα ή σύζυγος.

 Επιπλέον, θα πρέπει να δώσουμε λίγη σημασία στα κατορθώματα γυναικών. Προσωπικά, θαυμάζω πολλές γυναίκες που με τις πράξεις τους βοήθησαν στο να γίνει αυτός ο κόσμος λίγο καλύτερος... Θα μιλήσω περισσότερο για αυτές που με εμπνέουν:
Μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες για εμένα ήταν η Marie Curie (Μαρία Κιουρί):

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

  Η Μαρία Σαλώμη Σκουοντόφσκα-Κιουρί (Maria Salomea Skłodowska-Curie, 7 Νοεμβρίου 1867 - 4 Ιουλίου 1934) ήταν Πολωνή φυσικός, χημικός και καθηγήτρια. Σε συνεργασία με τον σύζυγό της, Πιερ Κιουρί, ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε τα φαινόμενα της ραδιενέργειας. Ανακάλυψε επίσης το πολώνιο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης, ενώ τιμήθηκε δυο φορές με το Βραβείο Νόμπελ για τη Φυσική και τη Χημεία . 'Ηταν η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, γνωστή επίσης ως Μαντάμ Κιουρί.

 Κι αυτοί είναι μερικοί λόγοι για τους οποίους την θαυμάζω:

"Το 1912 η Μαρία Κιουρί χειρουργήθηκε στα νεφρά. Από το 1933 η υγεία της είχε κλονιστεί σημαντικά λόγω της έκθεσής της στην ραδιενέργεια. Έτσι, στις 4 Ιουλίου του 1934 η Μαρία Κιουρί απεβίωσε (έπασχε από λευχαιμία), αφήνοντας πίσω της πραγματικά μεγάλο έργο. Ενταφιάστηκε δίπλα στον άντρα της στο κοιμητήριο του Σο. Το 1995 τα οστά της μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον, το μαυσωλείο στο οποίο βρίσκονται θαμμένοι οι «μεγάλοι άνδρες» της Γαλλίας. Η Μαρία Κιουρί θεωρείται από τον καθηγητή της Ιατρικής Πιερ Ρεγκό ένα από τα πρώτα θύματα της ραδιενέργειας.

Σημαντική είναι η προσφορά της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου εφοδίασε με δικά της έξοδα πολλά πολεμικά νοσοκομεία με συσκευές ακτίνων Χ, έτσι ώστε να εντοπίζονται τα θραύσματα και οι σφαίρες που ήταν καρφωμένες στα σώματα των στρατιωτών. Υπολογίζεται ότι η ίδια, με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει από τα δύο βραβεία Νομπέλ, έστησε περίπου 250 ακτινολογικούς θαλάμους στα πολεμικά μέτωπα." (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%9A%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AF)

Με λίγα λόγια η γυναίκα αυτή αφιέρωσε την ζωή της στην μελέτη της ραδιενέργειας και πέθανε εξαιτίας της δουλειάς της, προσφέροντας όμως ταυτόχρονα πολλά στον χώρο της επιστήμης. Γι'αυτό και την θαυμάζω!

Μία άλλη γυναίκα, ή βασικά κοπέλα, που αξίζει την προσοχή μας είναι η Anne Frank (Άννα Φράνκ):

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

Η Άννα Φρανκ (Annelies Marie (Anne) Frank, 12 Ιουνίου 1929 στην Φρανκφούρτη - στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν, Μάρτιος 1945) ήταν γερμανίδα Εβραιοπούλα που έγραψε ένα ημερολόγιο ενώ κρυβόταν, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας.

Η οικογένειά της είχε μετακομίσει στο Άμστερνταμ όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία, αλλά παγιδεύτηκε όταν η κατοχή επεκτάθηκε και στην Ολλανδία. Καθώς οι διώξεις των Εβραίων εντάθηκαν, η οικογένεια άρχισε τον Ιούλιο του 1943 να κρύβεται σε μυστικά δωμάτια του γραφείου του πατέρα, Όττο Φρανκ. Μετά από δύο χρόνια τούς κατέδωσαν και η οικογένεια στάλθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Γκεστάπο λεηλάτησε τη σοφίτα, όπου κρυβόταν η οικογένειά της, αφήνοντας ανάκατα στο πάτωμα περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες κτλ. Λίγες μέρες αργότερα, μια καθαρίστρια βρήκε ανάμεσά τους το ημερολόγιο της Άννας. Χωρίς να ξέρει τι ήταν, το παρέδωσε στη Μιπ και την Έλλη, δύο κορίτσια, που η βοήθειά τους στις εβραϊκές οικογένειες δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Η Άννα και η αδελφή της, Μαργκότ, μεταφέρθηκαν, δύο μήνες πριν το θάνατο της μητέρας τους, στο γερμανικό στρατόπεδο Μπέργκεν – Μπέλζεν. Εκεί η Άννα έδειξε το ίδιο κουράγιο και καρτερικότητα που την είχαν κάνει γνωστή στο Άουσβιτς. Τον Φεβρουάριο του 1945 και τα δυο κορίτσια αρρώστησαν από τύφο. Μια μέρα, η Μαργκότ, προσπαθώντας να σηκωθεί από το κρεβάτι της, που βρισκόταν ακριβώς πάνω από το κρεβάτι της Άννας, έχασε την ισορροπία της και έπεσε κάτω. Στην κατάσταση που βρισκόταν, ο οργανισμός της δεν άντεξε το σοκ. Ο θάνατος της αδελφής της προκάλεσε στην Άννα αυτό που όλα τα προηγούμενα βάσανά της δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν: έσπασε το ηθικό της. Λίγες μέρες αργότερα, στις αρχές Μαρτίου, πέθανε. Ο πατέρας της, Όττο, ο μόνος που επέζησε από τους οκτώ της σοφίτας, γύρισε μετά το τέλος του πολέμου στο Άμστερνταμ, όπου ανακάλυψε ότι το ημερολόγιό της είχε διασωθεί. Πεπεισμένος ότι αποτελούσε μοναδική μαρτυρία, προχώρησε στην έκδοσή του. Το ημερολόγιο εκδόθηκε στην ολλανδική γλώσσα, με τον τίτλο Het Achterhuis (Το πίσω σπίτι).

Το ημερολόγιο, που είχε δοθεί στην Άννα ως δώρο για τα 13α γενέθλιά της, περιγράφει τα γεγονότα της ζωής της από τις 12 Ιουνίου 1942 μέχρι την τελευταία μέρα που έγραψε σ' αυτό, την 1η Αυγούστου 1944. Γραμμένο στα ολλανδικά, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του κόσμου. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το θέατρο, ακόμα και για την όπερα. Το βιβλίο δίνει μια λεπτομερή περιγραφή της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής· μέσω των γραπτών της, η Άννα Φρανκ έγινε ένα από τα πιο γνωστά θύματα του Ολοκαυτώματος.

Πολλοί αρνητές του Ολοκαυτώματος όπως ο Ρομπέρ Φωρισσόν και ο Ντέιβιντ Ίρβινγκ επέκριναν το Ημερολόγιο της Άννας Φράνκ ως μερικώς πλαστό. (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1_%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%BA)

Ο λόγος που την θαυμάζω είναι ότι διαβάζοντας το ημερολόγιό της αρχικά παίρνεις πληροφορίες για την εποχή εκείνη και τη ζωή των Εβραίων, σου περνάει μηνύματα ζωής και κυρίως, συνειδητοποιείς το πως ένιωθε, ένα κορίτσι 13-14 χρονών να φοβάται εαν από στιγμή σε στιγμή σκοτωθεί. Η Άννα, χωρίς να το ξέρει, απέδειξε την αγριότητα των Ναζί καθώς κι άφησε στον κόσμο ένα στοιχείο της, το ημερολόγιό της, όπου κυριολεκτικά βρίσκεται ένα μέρος της ζωής της. Μπορεί η Άννα να πέθανε πολύ νέα όμως δεν θα ξεχαστεί ποτέ εξαιτίας των σοφών της λόγων, που αν και μικρή τα λόγια της ήταν συχνά πολύ σοφά κι έκρυβαν μεγάλες αλήθειες. Κατά τη γνώμη μου, οφείλετε όλοι να διαβάσετε αυτό το βιβλίο, έχοντας υπ' όψη σας την ηλικία του κοριτσιού αυτού, για να έχετε τη δική σας άποψη.

Αν θέλετε μπορείτε να δείτε το βίντεο αυτό:

https://www.annefrank.org/en/anne-frank/who-was-anne-frank/

Ακόμη, πιστεύω ότι μία γυναίκα που αξίζει και με το παραπάνω να αναφερθεί είναι η Ρόζα Πάρκς.

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 4 Φεβρουαρίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια.

Ήταν μία έγχρωμη μοδίστρα που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων».  (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%8C%CE%B6%CE%B1_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%82)

Λοιπόν θεωρώ αυτή τη γυναίκα απολύτως σημαντική επειδή βοήθησε πραγματικά στο να μειωθεί ο φυλετικός διαχωρισμός στην τότε Αμερική. Γενικότερα έδωσε την αφορμή στους ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα δέρματος να εναντιωθούν στις απάνθρωπες απόψεις των λευκών στην Αμερική κι αυτό ξεκίνησε μία καθολική αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζονταν οι έγχρωμοι. 

Υπάρχουν χιλιάδες γυναίκες οι οποίες χρειάζεται να αναφερθούν δυστυχώς όμως δεν έχω την δυνατότητα να μιλήσω για όλες. Κάθε γυναίκα, όπως και κάθε άντρας, πάνω στον πλανήτη μας έχει τη δική του ιστορία να διηγηθεί και μπορεί, οποιοσδήποτε μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μας προς το καλύτερο, να αλλάξει το μέλλον του αλλά και το μέλλον της ανθρωπότητας, όπως έκαναν αυτές οι γυναίκες, αυτές οι οποίες δεν αναζητούσαν την φήμη αντιθέτως απλά εργάζονταν, κατέγραφαν τα γεγονότα της καθημερινής τους ζωής, ή απλώς αρνήθηκαν να υπακούσουν σε κάποιον που πίστευε πως ήταν ανώτερος... Μία μόνο απλή πράξη μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος βλέπει τον κόσμο κι αυτός ο κάποιος είναι ικανός να αλλάξει τον κόσμο για πάντα!

SAVE-OUR-PLANET

Θα τα πούμε σύντομα!!!

Επίσης, ορίστε ένα τραγούδι που τα λόγια του μου άρεσαν κι είναι σχετικό με τη σημερινή μου ανάρτηση:

  https://www.youtube.com/watch?v=RAi4AqsXybs&list=RDRAi4AqsXybs&start_radio=1&t=18