Γιατί να έχω πάντα άγχος;;;;;;;;

Γειά σας φίλοι και φίλες,
 Λοιπόν... ας μπούμε απευθείας στο θέμα. ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.
Ναι, ξέρω, και το θέμα μόνο του πέφτει βαρύ. Προσωπικά αγχώνομαι μόνο που ακούω τη λέξη εξετάσεις, φανταστείτε όταν γράφω δηλαδή... Και φέτος ήμασταν και τυχεροί που τις γλιτώσαμε στο σχολείο. Όπως και να έχει, εγώ γράφω στα αγγλικά ΑΥΡΙΟ. Και επειδή όπως ανέφερα νωρίτερα αγχώνομαι στο έπακρον αποφάσισα να γράψω μερικές συμβουλές ή ιδέες όπως θέλετε πείτε το (κυρίως για εμένα την ίδια ;-) ).

 Συμβουλή νούμερο ΕΝΑ:
 ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ: ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ! Και εδώ γελάμε ομαδικά. Όλοι το λένε αυτό. Όλοι λένε ότι το άγχος μπορεί να μας κοστίσει πολλά περισσότερα από το να μην έχουμε διαβάσει καλά. Δεν μπορώ να πω ότι αυτό δεν είναι αλήθεια! Αλλά δεν είναι ποτέ εύκολο. Μάλλον δεν είναι για όλους εύκολο, επειδή υπάρχουν κάποιοι που δεν το παίρνουν τόσο άσχημα όσο άλλοι (και αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αναίσθητοι, απλώς αντιμετωπίζουν ευκολότερα το άγχος σαν οργανισμοί). Επειδή πάω να βγω από το θέμα, ας επιστρέψουμε στο πως μπορούμε να διώξουμε το άγχος. Το οποίο μερικές φορές είναι αδύνατο, από προσωπική εμπειρία μιλώντας.
 Φυσικά υπάρχουν μερικές "συμβουλές" στο τι να κάνουμε για να νιώσουμε καλύτερα. Οι οποίες συνήθως πετυχαίνουν (να υπενθυμίσω ότι δεν διώχνουν ολοκληρωτικά το στρες) (επίσης να υπενθυμίσω ότι είναι οι πιο βασικές συμβουλές οπότε μην περιμένετε τίποτα τρελό χιχι).

 Πρώτων:
Μία από τις πιο βασικές συμβουλές EVER. Να μην διαβάζουμε τελευταία στιγμή. Ποτέ δεν βοηθάει πραγματικά! Αντιθέτως μας αγχώνει περισσότερο. Δεν θα μάθουμε κάτι παραπάνω την μέρα πριν τις εξετάσεις, αυτά που έχουμε μάθει όλο τον χρόνο θα πρέπει να μας καλύπτουν. Αλλιώς δεν θα ήμασταν ποτέ έτοιμοι!

 Δεύτερων:
Να προσπαθούμε να μην το σκεφτόμαστε πολύ. Τουλάχιστον τις μέρες πριν γράψουμε. Αν το υπεραναλύουμε, αν αναρωτιόμαστε αν έχουμε κάνει αρκετή προετοιμασία ή αν θα καταφέρουμε να περάσουμε, μας αγχώνει όσο δεν πάει! Απλώς χαλαρώστε... Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι, το ξέρω. Είναι προτιμότερο όμως να κάνουμε κάτι που να μας αρέσει παρά να σκεφτόμαστε πως θα τα πάμε στις εξετάσεις. Προσπαθήστε να περάσετε καλά, ειδικά την μέρα πριν να δώσετε. Κάντε μία δραστηριότητα που απολαμβάνετε, όχι απαραίτητα κάτι φοβερό, μπορείτε να ακούσετε μουσική που σας χαλαρώνει, να δείτε μια ταινία, να κάνετε μια βόλτα με φίλους, γενικά κάτι που δεν θα σας αφήσει να σκέφτεστε τις εξετάσεις. Για παράδειγμα αυτή την στιγμή εγώ γράφω ένα άρθρο (κάτι που μου αρέσει να κάνω) και ακούω μία playlist με τραγούδια που με ηρεμούν. Και πιστέψτε με δουλεύει (ακόμα κι αν γράφω για ένα θέμα σχετικά με τις εξετάσεις)!

 Τρίτων:
Αποφύγετε πράγματα που σας αγχώνουν, ενοχλούν, πράγματα που σας χαλάνε την (ήδη χαλασμένη) ψυχολογία. Δεν ακούμε πολύ συχνά αυτή τη συμβουλή έτσι; Όμως εγώ τη βρίσκω πολύ σημαντική. Για μια μέρα αποφύγετε συζητήσεις (ακόμα και άτομα) που σας χαλάνε την ψυχολογία. Μπορείτε να το κάνετε αυτό για μία μέρα, είναι απολύτως λογικό! Αν κάτι που ακούτε σας ενοχλεί, τότε απομακρυνθείτε από αυτό, από την συζήτηση, από οτιδήποτε. Είναι αυτονόητο αλλά και πάλι κατά τη γνώμη μου είναι σημαντικό να νιώθουμε καλά πριν τις εξετάσεις, οπότε οι γύρω μας μπορούν να σεβαστούν για μία μόνο μέρα την "παράξενη" συμπεριφορά μας.

 Αυτές είναι οι βασικότερες συμβουλές-ιδέες μου. Βέβαια έχω άλλη μία για μετά τις εξετάσεις: Μην σκέφτεστε τα αποτελέσματα! Σκεφτείτε ότι τελείωσε, ότι το άγχος τελείωσε, ότι γλιτώσατε από αυτό το μαρτύριο από εκεί και πέρα! Είναι πολύ απλό! Απλώς κάντε πάλι κάτι. Και πάνω απ' όλα μην σκέφτεστε τα λάθη που μπορεί να έχετε κάνει. Το λέω αυτό γιατί παλιότερα το έκανα υπερβολικά πολύ και η κατάληξη ήταν να αγχώνω τον εαυτό μου μετά τις εξετάσεις και να σκέφτομαι για μία εβδομάδα ολόκληρη τα πιθανά μου λάθη! Αυτό δεν είναι ποτέ καλό, αλήθεια!
 Ελπίζω οι συμβουλές μου να βοήθησαν έστω και ένα άτομο εκεί έξω, ή τουλάχιστον να καταλαβαίνετε την δική μου οπτική γωνία. Εύχομαι να είστε όλοι καλά και ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ σε όποιον γράφει εξετάσεις!!!

 Και θα ήθελα να σας πω ότι έφτιαξα ένα ακόμα μπλόγκ με θέμα: βιβλία και ταινίες! Ορίστε το λινκ και ελπίζω να σας αρέσει:

https://myhappycinema.blogspot.com/

ΙΣΟΤΗΤΑ

 Save-our-planet... το όνομα αυτό που έχω χρησιμοποιήσει για το μπλογκ μου δεν αφορά μόνο τον υλικό κόσμο. Με αυτόν τον τίτλο δεν ήθελα να μιλήσω μόνο για την καταστροφή του πλανήτη και την ατμοσφαιρική ρύπανση και την κλιματική αλλαγή και το πως θα βελτιώσουμε τις καταστάσεις αυτές. Ο πλανήτης μας είναι και όσοι ζουν πάνω σ' αυτόν και όταν μεταξύ αυτών δεν υπάρχει αρμονική συνύπαρξη ο πλανήτης καταστρέφεται.

 Αυτές τις μέρες όλοι μας θα έχουμε ακούσει για το περιστατικό στην Μινεάπολη. Ένας λευκός αστυνομικός σκότωσε έναν άοπλο πολίτη, ο οποίος δεν είχε κάνει τίποτα παρά ήταν μαύρος στο δέρμα. Αυτό το γεγονός με έχει κάνει να σκεφτώ πολλά σχετικά με την ανθρωπότητα.

 Στον 21ο αιώνα νόμιζα πως η ισότητα ήταν γεγονός. Ήταν γνωστό πως ο κόσμος ακόμη δεν "αποδέχεται" όλες τις διαφορετικότητες, όμως δεν περίμενα ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο... Το ότι υπάρχει ρατσισμός είναι ασύλληπτο, οι άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα και αυτό είναι άδικο.

  Ο ξενοφοβία, ο φυλετισμός, ο σεξισμός και όλες οι μορφές ρατσισμού είναι παράλογες απόψεις που δυστυχώς διαρκούν. Μπορούμε όμως να αποδείξουμε το λάθος τους κι όχι απλά να καταδικάσουμε αυτούς που πιστεύουν αυτές τις απόψεις.

 Αρχικά είμαστε όλοι άνθρωποι! Αυτό θα έπρεπε να μας καλύπτει! Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό, το ίδιο έδαφος, τον ίδιο πλανήτη. Όπως κι αν είναι η εξωτερική μας εμφάνιση, όσο διαφορετικοί και αν φαινόμαστε, είμαστε ίδιοι. Ναι, είναι σίγουρο πως η διαφορετικότητα είναι απαραίτητη όμως είναι επίσης σίγουρο ότι πρέπει να γνωρίζουμε ότι όλοι μας είμαστε αδέρφια και ανήκουμε στην ίδια οικογένεια.

 Έχει πραγματικά σημασία αν είμαστε μαύροι ή λευκοί, άντρες ή γυναίκες, πλούσιοι ή φτωχοί, χριστιανοί ή μουσουλμάνοι, ομοφυλόφιλοι ή ετεροφυλόφιλοι; Έχει πραγματικά σημασία το φύλο, η θρησκεία, η εθνικότητα, η σεξουαλικότητα; Έχει πραγματικά σημασία αν έχουμε προβλήματα αναπηρίας ή αν έχουμε κάποια εγκεφαλική ανωμαλία;

 Γιατί κάποιοι φέρονται απαίσια σε μαύρους συνανθρώπους τους, γιατί τους προσβάλουν, γιατί τους χτυπούν, γιατί φτάνουν σε σημείο να σκοτώνουν; Για ποιόν λόγο; Επειδή έχουν επιπλέον μελανίνη στο δέρμα τους! Επειδή και μόνο έχουν διαφορετικό χρώμα εξαιτίας μιας ουσίας. Γιατί κάποιος που έχει παραπάνω κιλά από κάποιον άλλο πρέπει να υποστεί την συμπεριφορά του άλλου απέναντί του. Γιατί κάποιος που είναι Εβραίος πρέπει να σκοτωθεί από κάποιον που αποφάσισε πως είναι ανώτερός του; Γιατί κάποιος γκέι πρέπει να φοβάται τις επιθέσεις από συμμαθητές του; Γιατί η διαφορετικότητα μας μας χωρίζει και δεν μας ενώνει; Γιατί κρίνουμε κάποιον από τα χαρακτηριστικά του;

 Η ανθρωπότητα έχει μεγάλο δρόμο μπροστά της. Οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν ότι είναι ίσοι, ότι όσο διαφορετικοί και αν είναι ανήκουν στο ίδιο είδος και μοιράζονται τα αγαθά του ίδιου πλανήτη. Αναπνέουμε τον ίδιο αέρα, μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό... Κάτι τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο σημαντικό. Παλεύουμε για τον ίδιο σκοπό, την ζωή! Η ζωή μας είναι μεγάλη υπόθεση και για να τη ζήσουμε πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε, πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε! Πρέπει να μάθουμε πως σημασία δεν έχει τίποτα άλλο παρά η ζωή μας, η αρμονία, η αγάπη. Άλλωστε, για όσους είναι χριστιανοί, ο Χριστός είπε "αγαπάτε αλλήλους". Δεν πρότεινε το μίσος. Πρότεινε την αγάπη. Πως μπορούμε λοιπόν να κρίνουμε ανθρώπους που αγαπούν; Δεν θα έπρεπε πρώτα να κρίνουμε τον εαυτό μας, να αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε και να αποδεχόμαστε αυτό που είναι ο άλλος; Θα έπρεπε να σεβόμαστε τον άλλο και να δείχνουμε αγάπη. Με το μίσος κανείς δεν θα κερδίσει τίποτα, ενώ με την αγάπη θα κερδίσει πολλά! Το μίσος όπως ανέφερα νωρίτερα θα καταστρέψει τον πλανήτη μας ενώ η αγάπη θα μας ενώσει! Αν όλοι οι άνθρωποι, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι, είμαστε ενωμένοι θα κερδίσουμε! Ο κόσμος θα είναι ένα κατάλληλο μέρος για να ζήσουμε, χωρίς μίσος, χωρίς ρατσισμό, χωρίς φόβο, χωρίς πόλεμο!

 Για αυτό θα έπρεπε να αγωνιζόμαστε όλοι. Για να ενωθούμε και να παραμείνουμε ενωμένοι! Και έχουμε κάνει μεγάλα βήματα σ' αυτόν τον τομέα και μπράβο μας, όμως ακόμα δεν υπάρχει παντού ΙΣΟΤΗΤΑ! Πρέπει να αγωνιστούμε λίγο ακόμα, πρέπει να αποδείξουμε σ' αυτούς που πιστεύουν πως είναι ανώτεροι πως κάνουν λάθος! Είναι απαραίτητο να μάθουν όλοι τη σημασία της ισότητας! Αυτό άλλωστε προσπαθώ κι εγώ να εξηγήσω  μέσα από το άρθρο μου αυτό και ελπίζω να συμφωνείται μαζί μου σε ό,τι ανέφερα ή να είδατε μια διαφορετική άποψη που δεν είχατε σκεφτεί πως ίσως να είναι σωστή. Δεν μπορώ εγώ να κρίνω αν οι δικές μου απόψεις είναι σωστές όμως τις υποστηρίζω όπως ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη και πιστεύω πως με αυτόν τον τρόπο θα προχωρήσουμε μπροστά σαν ανθρωπότητα!

SAVE-OUR-PLANET

Προτείνω σε αυτό μου το άρθρο ένα πολύ όμορφο βίντεο που προσωπικά με συγκίνησε πολύ:

 https://www.youtube.com/watch?v=PnDgZuGIhHs

Επίσης ένα τραγούδι που είναι υπέροχο κατά τη γνώμη μου: (επίσης συγκινητικό)

  https://www.youtube.com/watch?v=V3nAGZ7dydo

Ο πλανήτης δεν μας ανήκει!

Αγαπημένες φίλες και αγαπημένοι φίλοι μου,
 Επειδή παρατήρησα πως έχω καιρό να ασχοληθώ με τα περιβαλλοντικά θέματα, για τα οποία σας είχα υποσχεθεί πως θα μιλάω συχνά, σήμερα το άρθρο μου είναι αφιερωμένο στον πλανήτη Γη.
 Ας πούμε δύο λόγια για τον πλανήτη στον οποίο ζούμε! Σύμφωνα με την wikipedia: Η Γη αποτελεί τον τρίτο πιο κοντινό πλανήτη στον Ήλιο, τον πιο πυκνό και τον πέμπτο μεγαλύτερο σε μάζα στο Ηλιακό Σύστημα και ειδικότερα τον μεγαλύτερο ανάμεσα στους γήινους πλανήτες, δηλαδή τους πλανήτες με στερεό φλοιό και το μοναδικό γνωστό ουράνιο σώμα που φιλοξενεί ζωή.
Αλλά υποθέτω πως αυτά δεν σας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, έτσι δεν είναι; Και η αλήθεια είναι πως αυτή τη στιγμή ούτε κι εμένα με ενδιαφέρουν... Αυτό που θέλω να σας πω σήμερα είναι η θέση του ανθρώπου  πάνω στην Γη. Η δική μας θέση πάνω στον πλανήτη!
 Η Γη έχει ηλικία πάνω από 4,54 δισεκατομμύρια έτη ενώ ο άνθρωπος (με την σύγχρονη ανατομία) μόλις 200.000 έτη. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος είναι μία αρκετά νέα ύπαρξη πάνω στον πλανήτη. Κι όμως, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, δείτε τι έχουμε καταφέρει: έχουμε μολύνει την ατμόσφαιρα, τον αέρα που αναπνέουμε όχι μόνο εμείς αλλά και οι υπόλοιποι οργανισμοί, έχουμε μολύνει την θάλασσα και μαζί τους θαλάσσιους οργανισμούς, έχουμε καταστρέψει τα δάση, έχουμε προκαλέσει το λιώσιμο των πάγων και την εξαφάνιση ζωικών οργανισμών... και ύστερα από αυτό έρχεται η εξαφάνιση του δικού μας είδους, γιατί ναι, αν δίναμε λίγο περισσότερη σημασία στις πράξεις μας, δεν θα σκοτώναμε τους απογόνους μας. Ακούγεται υπερβολικό, αλλά είναι η αλήθεια! Αν όχι εμείς, τότε τα παιδιά μας ή τα παιδιά των παιδιών μας ή ακόμα και τα παιδιά των εγγονών μας κινδυνεύουν από τις δικές μας πράξεις και τις πράξεις των προγόνων μας.
 Λέμε πως καταστρέφουμε την Γη, δεν ισχύει αυτό. Η Γη θα συνεχίσει να υπάρχει και καινούριοι οργανισμοί ίσως να εμφανιστούν σ' αυτήν. Η Γη υπήρχε πριν από εμάς και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από εμάς. Έχει φιλοξενήσει πολλούς διαφορετικούς οργανισμούς, για παράδειγμα τους δεινόσαυρους οι οποίοι εξαφανίστηκαν, όμως μετά εμφανίστηκαν τα θηλαστικά... και οι εποχές άλλαζαν κι έτσι θα γίνει και μετά από εμάς... κάποια στιγμή η εποχή μας θα τελειώσει όμως γιατί να την ωθήσουμε στο να λήξει τόσο γρήγορα, πρόωρα;
 Ο στόχος μας θα έπρεπε να είναι να διατηρήσουμε το είδος μας και να εξελιχθούμε προς το καλύτερο. Κι εμείς κάνουμε το ακριβώς αντίθετο! Καταστρέφουμε αυτά που μας έχουν δοθεί χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε! Προκαλούμε την εξαφάνιση του ίδιου μας του είδους και παίρνουμε στο λαιμό μας κι όλους τους υπόλοιπους οργανισμούς που θα ζούσαν σε αρμονία χωρίς εμάς. Είμαστε αυτοκαταστροφικοί και δεν έχουμε κανένα σεβασμό, ούτε για τον εαυτό μας, ούτε για το είδος μας, ούτε για τα άλλα είδη. Είμαστε ανεύθυνοι, όλοι μας ανεξαιρέτως... Και το ξέρω ότι είναι άσχημο αλλά είναι και πάλι η αλήθεια... Δυστυχώς έχουμε καταλήξει κάθε πράξη μας να είναι απειλή για τη ζωή μας!
 Δεν μπορώ να μην σκέφτομαι αρνητικά σε αυτές τις περιπτώσεις γιατί ξέρω πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα, οπότε οι περισσότεροι που σκέφτονται το "συμφέρον" δεν θα αλλάξουν νοοτροπία έτσι απλά. Όμως όπως έχω πει στο παρελθόν κάθε πράξη μετράει! Όχι μόνο οι λάθος αλλά και οι σωστές. Ακόμα κι αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε εντελώς τα μυαλά των ανθρώπων, μπορούμε να προσπαθήσουμε. Μπορούμε να αλλάξουμε εμείς τις προσωπικές μας συνήθειες και να πείσουμε τους κοντινούς μας ανθρώπους να κάνουν το ίδιο! Πρέπει να προσπαθήσουμε να σώσουμε ό,τι έχει απομείνει από τον κόσμο μας...Έχουμε υποχρέωση να σώσουμε το είδος μας, γι΄αυτό προσπαθήστε, μην τα παρατάτε ακόμα κι αν εγώ σας λέω ότι θα χαθούν όλα! Είναι γεγονός ότι θα χαθούν όλα, όμως είναι στο χέρι μας να πολεμήσουμε για να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής μας! Και θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί! 
ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ!

SAVE-OUR-PLANET
and yourself  

Ευχαριστώ για άλλη μία φορά που διαβάσατε ένα από τα άρθρα μου και ελπίζω να μάθατε κάτι από αυτό, καθώς και να προσπαθήσετε να βελτιώσετε τη ζωή μας όπως προσπαθώ κι εγώ!
Για όποιον θέλει, ορίστε ένα βίντεο που σχετικά με το θέμα του σημερινού άρθρου! Ελπίζω να σας αρέσει και να το κρατήσετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας (ή και στο μπροστινό, αρκεί να το κρατήσετε!!!):
https://www.youtube.com/watch?v=WfGMYdalClU

Τα λέμε σύντομα,
η διαδικτυακή σας φίλη
GreenM.

...στα χρόνια του κορωνοϊού

Γειά σας φίλοι και φίλες,
 Πάνε μέρες από την τελευταία μου έξοδο όπως και πολλών άλλων. Το να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι σίγουρα δεν είναι το καλύτερο για εμάς αλλά είναι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για να περιορίσουμε τον ιό. Πρέπει να σεβαστούμε τους συμπολίτες μας που κινδυνεύουν από τον ιό μένοντας στο σπίτι. Σ' αυτή μου την ανάρτηση όμως δεν θα μιλήσω για το τι πρέπει να κάνουμε αλλά για το πως βλέπω εγώ αυτήν την κατάσταση.
 Αρχικά, τα πράγματα ήταν πολύ απλά. Είχα ακούσει για έναν ιό στην Κίνα όμως δεν περίμενα ποτέ ότι θα εξαπλωνόταν σε όλο τον κόσμο! Σίγουρα ήταν ανησυχιτικό ότι άνθρωποι πεθαίνουν όμως κανείς από τους γνωστούς μου δεν περίμενε να έχουμε κρούσματα και στην Ελλάδα.
 Όταν έκλεισαν τα σχολεία ήταν φυσικό να χαρώ. Πείτε πως ήμουν στον κόσμο μου, όμως ποιος μαθητής δεν χαίρεται όταν κλείνει το σχολείο του; Όλα άλλαξαν όταν άρχισα να σκέφτομαι τι θα γίνει με τα μαθήματα, την ύλη, τις εξετάσεις, κλπ και όταν άνοιγες την τηλεόραση κι έβλεπες μόνο ειδήσεις και νέα για τον κορωνοϊό... Τότε άρχισα σταδιακά να αγχόνομαι, ιδικά όταν άρχισα να σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά. Όταν ακούς διαρκώς για κρούσματα κι ακόμα χειρότερα θύματα, είναι παραπάνω από λογικό να σκέφτεσαι αρνητικά.
 Προσπαθώ λοιπόν να σκεφτώ θετικά, είναι δύσκολο αλλά πρέπει να πιστέψουμε ότι αργά ή γρήγορα θα βγούμε από αυτή την κατάσταση. Αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε είναι πως όλος ο κόσμος βρίσκεται σ' αυτή την κατάσταση, άλλες χώρες σε χειρότερη κι άλλες σε καλύτερη, οπότε όλος ο κόσμος θα την αντιμετωπίσει ενωμένος! Πρέπει να την αντιμετωπίσει ενωμένος γιατί διαφορετικά ΔΕΝ θα την αντιμετωπίσει! Κάθε φορά που νιώθουμε απελπισμένοι ή μόνοι είναι απαραίτητο να σκεφτόμαστε πως υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που νιώθουν ακριβώς όπως εμείς και βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Δεν είμαστε μόνοι σε καμία περίπτωση!
 Όσων αφορά την εκπαίδευση έχουν ήδη βρεθεί λύσεις, οι οποίες ελπίζω στο άμεσο μέλλον να βελτιωθούν. Όλα θα πάνε καλά αρκεί εμείς να κάνουμε το ελάχιστο δυνατό: να μείνουμε στο σπίτι και να παραμείνουμε ψύχραιμοι (για εμάς, για το δικό μας καλό).
 Προσωπικά έχω βρει πολλές δραστηριότητες ώστε να ξεχνιέμαι και να χαλώνω, αφού πρέπει να είμαι στο σπίτι. Είναι ένα αρκετά μεγάλο διάστημα μέσα στο οποίο είμαστε αναγκασμένοι να προσαρμοστούμε στις συνθήκες κι εννοείται να ανεχτούμε την οικογένειά μας :) !!! Πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας ότι έτσι προστατευόμαστε και προστατεύουμε τους γύρω μας. Δεν μπορούμε, για κακή μας τύχη, να αλλάξουμε την κατάσταση όμως μπορούμε να βοηθήσουμε ώστε να μη χειροτερεύσει.
 
Ελπίζω να είστε όλοι υγιείς και να περνάτε καλά στα σπίτια σας!
Όρίστε ένα playlist με μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Enjoy:
 https://www.youtube.com/watch?v=IPXIgEAGe4U&list=PL_ahG4pi4tb-JjEsd4WagijcyJxAjlslW

Κορωνοϊός: Τι πρέπει να κάνουμε;

Κορωνοϊός: είναι μία απειλή;

 Η απάντηση είναι όχι... ΌΧΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ! Όμως είναι για τους μεγαλύτερούς μας, τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα άτομα με χρόνιες νόσους.

 Τι είναι οι χρόνιες παθήσεις;

 Οι χρόνιες παθήσεις περιλαμβάνουν τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, τα προβλήματα ψυχικής υγείας, τον σακχαρώδη διαβήτη, τα χρόνια αναπνευστικά νοσήματα και τις μυοσκελετικές παθήσεις.  (πηγή http://www.frontidazois.gr/chronic_diseases.php)

  

 Χρειάζεται να ανησυχούμε;

Όχι ακριβώς... Δηλαδή δεν χρειάζεται να πανικοβαλόμαστε! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο: πως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η κατάσταση είναι δύσκολη και απαιτεί να παρθούν μέτρα προστασίας. Τι νόημα όμως έχουν τα μέτρα εαν οι πολίτες δεν τα τηρούν; 

Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε για να βελτιώσουμε την κατάσταση;

Στην προκειμένη περίπτωση όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε: ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!!!!!!!! Το λένε παντού: στις ειδήσεις, στα social media, γενικά στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Αφού το ακούμε παντού, γιατί δεν το εφαρμόζουμε κιόλας; 

Επίσης, να πλένουμε τα χέρια μας συχνά, να βγαίνουμε έξω μόνο για τα απαραίτητα και να παίρνουμε τα μέτρα μας όταν βγαίνουμε από το σπίτι, δηλαδή να έχουμε μαζί μας αντισηπτικό (και να το χρησιμοποιούμε εννοείται...), να κρατάμε αποστάσεις από τους γύρω μας (οπωσδήποτε όχι χειραψίες...), κτλ. Τέλος, σημαντικό είναι να σταματήσουμε τις επισκέψεις μας στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Όπως ανέφερα και νωρίτερα οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας κινδυνεύουν από τον ιό και καθώς οι νέοι εμφανίζουν ήπια συμπτώματα (και δεν γνωρίζουν εξαρχής αν έχουν προσβληθεί από τον ιό) είναι προτιμότερο να μην έρχονται σε επαφή μαζί τους.

Τι να κάνουμε κλεισμένοι στο σπίτι;

Αν σκεφτόμαστε ότι είμαστε "κλεισμένοι" τότε είμαστε προϊδεασμένοι αρνητικά... και πιστέψτε με έτσι δεν θα περάσετε καλά! Ας σκεφτούμε λοιπόν λίγο θετικά. Βέβαια θα μου πείτε ότι με τις ειδήσεις να ανακοινώνουν συνεχώς κρούσματα ποιος μπορεί να σκεφτεί θετικά; Αυτό ισχύει και πραγματικά το κατανοώ... Όμως είναι απαραίτητο να βρούμε τρόπους να διώξουμε το άγχος αυτών των ημερών! Υπάρχουν τόσα πράγματα να κάνεις στο σπίτι σου!

1. Δες τις αγαπημένες σου ταινίες και σειρές
2. Διάβασε βιβλία
3. Γράψε τις σκέψεις σου σε ένα ημερολόγιο (πάντα λειτουργεί, το ξέρω γιατί το κάνω
4. Δες βίντεο στο youtube και άκου μουσική. Μία καλή ιδέα είναι να ανακαλύψεις διαφορετικά είδη μουσικής από αυτή που ακούς και καινούριους τραγουδιστές.
5. Παίξε παιχνίδια με τους γονείς και τα αδέρφια σου (ή τα παιδιά σου αν είσαι μεγαλύτερος!!!) Σίγουρα θα υπάρχουν επιτραπέζια στο σπίτι αλλά μπορείς και να δημιουργήσεις δικά σου παιχνίδια.
6. Χρησιμοποίησε την φαντασία σου και φτιάξε δικές σου ιστορίες ή ζωγράφισε (δεν χρειάζεται να είσαι πολύ καλός/καλή σ' αυτό που κάνεις, άλλωστε το κάνεις για εσένα!)
7. Κάνε κατασκευές με πράγματα που υπάρχουν στο σπίτι. Στο ίντερνετ, όπως όλοι ξέρουν, μπορείς να βρεις πολλές κατασκευές (ή πειράματα) που μπορεί να σου τραβήξουν το ενδιαφέρον. Για παράδειγμα εγώ θέλω να φτιάξω κρυστάλλους από αλάτι και νερό και η αδερφή μου κατασκεύασε ένα σπιτάκι από καλαμάκια για σουβλάκια.
8. Πάρε τηλέφωνο τους φίλους/φίλες σου. Φαντάζομαι πως σου λείπουν (το ίδιο κι εμένα) όμως δεν πρέπει ούτε να βρεθείτε έξω, ούτε στο σπίτι κάποιου. Όπως είπαμε μένουμε σπίτι και κρατάμε αποστάσεις! Μην τα ξαναλέμε! Υπάρχουν τηλέφωνα, μηνύματα, ο άνθρωπος τα εφηύρε για να επικοινωνεί κι όλοι μας τα χρησιμοποιούμε συνέχεια! Τώρα θυμηθήκαμε ότι θέλουμε να βγούμε με την παρέα μας; Είπαμε ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ!
9. Μαγειρέψτε. Κάτι είναι κι αυτό... Δοκιμάστε νέες συνταγές μαζί με την οικογένειά σας. Βοηθήστε όλοι στην κουζίνα! Θα έχει πλάκα...
10. Γυμναστείτε μέσα στο σπίτι (για να χάσετε τις θερμίδες που πήρατε από τις νέες συνταγές... χαχα αστειάκι) Όμως είναι μια καλή ευκαιρία... 

Λοιπόν, αυτά είχα να σας πω όσων αφορά τον κορωνοϊό... Ελπίζω να δώσατε λίγη σημασία στα λόγια μου και φυσικά να μείνετε σπίτι!!!! Δεν το λέω μόνο εγώ αλλά τόσοι άλλοι... Ορίστε ένα βίντεο για να γελάσουμε και λίγο:

https://www.youtube.com/watch?v=Y7ERq2ARGC8

https://www.youtube.com/watch?v=XBj7KTNa0Xg

Θα τα πούμε σύντομα... μέχρι τότε ΜΕΊΝΕΤΕ ΣΠΊΤΙ!!! 

  

#μενουμε σπιτι

Οι γυναίκες της ζωής μας

Γειά σας φιλαράκια!
 Λοιπόν, τι νέα; Ελπίζω όλα καλά!
Με την αφορμή την ημέρα της γυναίκας σκέφτηκα να γράψω για μερικές γυναίκες που έχουν αλλάξει τον κόσμο... Ας ξεκινήσουμε!

 Η γυναίκα έχει πετύχει πολλά μέχρι τώρα... Στην παλαιολιθική εποχή οι οικογένειες ήταν μητριαρχικές καθώς οι γυναίκες έφερναν τα παιδιά στον κόσμο. Στη Μινωική εποχή οι γυναίκες ήταν σχεδόν όσο σεβαστές όσο και οι άντρες. Ο ρόλος της γυναίκας άλλαξε ολοκληρωτικά με την βιομηχανική επανάσταση όταν άρχισαν να εργάζονται και να απομακρύνονται από τις δουλειές του νοικοκυριού. Σήμερα στις περισσότερες χώρες οι γυναίκες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Ωστόσο, υπάρχουν, δυστυχώς, ακόμα αρκετές απόψεις κατά των δικαιωμάτων των γυναικών. Αυτές για καλή μας τύχη είναι περιορισμένες καθώς στις μέρες μας αναγνωρίζεται η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Ας θυμίσουμε λοιπόν στους γύρω μας ότι οι γυναίκες υπάρχουν, είτε κορίτσια, είτε κοπέλες, είτε νέες γυναίκες, είτε μεγάλες, είτε μητέρες, είτε γιαγιάδες, είτε προγιαγιάδες, κι έχουν καταφέρει να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται, από τη γειτονιά μέχρι την πολιτική... Η αλήθεια είναι ότι οι άντρες έχουν κάνει πολλές ανακαλύψεις, έχουν κάνει κατορθώματα αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις υπήρχε μία γυναίκα στο πλάι τους, μητέρα ή σύζυγος.

 Επιπλέον, θα πρέπει να δώσουμε λίγη σημασία στα κατορθώματα γυναικών. Προσωπικά, θαυμάζω πολλές γυναίκες που με τις πράξεις τους βοήθησαν στο να γίνει αυτός ο κόσμος λίγο καλύτερος... Θα μιλήσω περισσότερο για αυτές που με εμπνέουν:
Μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες για εμένα ήταν η Marie Curie (Μαρία Κιουρί):

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

  Η Μαρία Σαλώμη Σκουοντόφσκα-Κιουρί (Maria Salomea Skłodowska-Curie, 7 Νοεμβρίου 1867 - 4 Ιουλίου 1934) ήταν Πολωνή φυσικός, χημικός και καθηγήτρια. Σε συνεργασία με τον σύζυγό της, Πιερ Κιουρί, ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε τα φαινόμενα της ραδιενέργειας. Ανακάλυψε επίσης το πολώνιο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης, ενώ τιμήθηκε δυο φορές με το Βραβείο Νόμπελ για τη Φυσική και τη Χημεία . 'Ηταν η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, γνωστή επίσης ως Μαντάμ Κιουρί.

 Κι αυτοί είναι μερικοί λόγοι για τους οποίους την θαυμάζω:

"Το 1912 η Μαρία Κιουρί χειρουργήθηκε στα νεφρά. Από το 1933 η υγεία της είχε κλονιστεί σημαντικά λόγω της έκθεσής της στην ραδιενέργεια. Έτσι, στις 4 Ιουλίου του 1934 η Μαρία Κιουρί απεβίωσε (έπασχε από λευχαιμία), αφήνοντας πίσω της πραγματικά μεγάλο έργο. Ενταφιάστηκε δίπλα στον άντρα της στο κοιμητήριο του Σο. Το 1995 τα οστά της μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον, το μαυσωλείο στο οποίο βρίσκονται θαμμένοι οι «μεγάλοι άνδρες» της Γαλλίας. Η Μαρία Κιουρί θεωρείται από τον καθηγητή της Ιατρικής Πιερ Ρεγκό ένα από τα πρώτα θύματα της ραδιενέργειας.

Σημαντική είναι η προσφορά της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου εφοδίασε με δικά της έξοδα πολλά πολεμικά νοσοκομεία με συσκευές ακτίνων Χ, έτσι ώστε να εντοπίζονται τα θραύσματα και οι σφαίρες που ήταν καρφωμένες στα σώματα των στρατιωτών. Υπολογίζεται ότι η ίδια, με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει από τα δύο βραβεία Νομπέλ, έστησε περίπου 250 ακτινολογικούς θαλάμους στα πολεμικά μέτωπα." (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%9A%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AF)

Με λίγα λόγια η γυναίκα αυτή αφιέρωσε την ζωή της στην μελέτη της ραδιενέργειας και πέθανε εξαιτίας της δουλειάς της, προσφέροντας όμως ταυτόχρονα πολλά στον χώρο της επιστήμης. Γι'αυτό και την θαυμάζω!

Μία άλλη γυναίκα, ή βασικά κοπέλα, που αξίζει την προσοχή μας είναι η Anne Frank (Άννα Φράνκ):

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

Η Άννα Φρανκ (Annelies Marie (Anne) Frank, 12 Ιουνίου 1929 στην Φρανκφούρτη - στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν, Μάρτιος 1945) ήταν γερμανίδα Εβραιοπούλα που έγραψε ένα ημερολόγιο ενώ κρυβόταν, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας.

Η οικογένειά της είχε μετακομίσει στο Άμστερνταμ όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία, αλλά παγιδεύτηκε όταν η κατοχή επεκτάθηκε και στην Ολλανδία. Καθώς οι διώξεις των Εβραίων εντάθηκαν, η οικογένεια άρχισε τον Ιούλιο του 1943 να κρύβεται σε μυστικά δωμάτια του γραφείου του πατέρα, Όττο Φρανκ. Μετά από δύο χρόνια τούς κατέδωσαν και η οικογένεια στάλθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Γκεστάπο λεηλάτησε τη σοφίτα, όπου κρυβόταν η οικογένειά της, αφήνοντας ανάκατα στο πάτωμα περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες κτλ. Λίγες μέρες αργότερα, μια καθαρίστρια βρήκε ανάμεσά τους το ημερολόγιο της Άννας. Χωρίς να ξέρει τι ήταν, το παρέδωσε στη Μιπ και την Έλλη, δύο κορίτσια, που η βοήθειά τους στις εβραϊκές οικογένειες δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Η Άννα και η αδελφή της, Μαργκότ, μεταφέρθηκαν, δύο μήνες πριν το θάνατο της μητέρας τους, στο γερμανικό στρατόπεδο Μπέργκεν – Μπέλζεν. Εκεί η Άννα έδειξε το ίδιο κουράγιο και καρτερικότητα που την είχαν κάνει γνωστή στο Άουσβιτς. Τον Φεβρουάριο του 1945 και τα δυο κορίτσια αρρώστησαν από τύφο. Μια μέρα, η Μαργκότ, προσπαθώντας να σηκωθεί από το κρεβάτι της, που βρισκόταν ακριβώς πάνω από το κρεβάτι της Άννας, έχασε την ισορροπία της και έπεσε κάτω. Στην κατάσταση που βρισκόταν, ο οργανισμός της δεν άντεξε το σοκ. Ο θάνατος της αδελφής της προκάλεσε στην Άννα αυτό που όλα τα προηγούμενα βάσανά της δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν: έσπασε το ηθικό της. Λίγες μέρες αργότερα, στις αρχές Μαρτίου, πέθανε. Ο πατέρας της, Όττο, ο μόνος που επέζησε από τους οκτώ της σοφίτας, γύρισε μετά το τέλος του πολέμου στο Άμστερνταμ, όπου ανακάλυψε ότι το ημερολόγιό της είχε διασωθεί. Πεπεισμένος ότι αποτελούσε μοναδική μαρτυρία, προχώρησε στην έκδοσή του. Το ημερολόγιο εκδόθηκε στην ολλανδική γλώσσα, με τον τίτλο Het Achterhuis (Το πίσω σπίτι).

Το ημερολόγιο, που είχε δοθεί στην Άννα ως δώρο για τα 13α γενέθλιά της, περιγράφει τα γεγονότα της ζωής της από τις 12 Ιουνίου 1942 μέχρι την τελευταία μέρα που έγραψε σ' αυτό, την 1η Αυγούστου 1944. Γραμμένο στα ολλανδικά, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του κόσμου. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το θέατρο, ακόμα και για την όπερα. Το βιβλίο δίνει μια λεπτομερή περιγραφή της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής· μέσω των γραπτών της, η Άννα Φρανκ έγινε ένα από τα πιο γνωστά θύματα του Ολοκαυτώματος.

Πολλοί αρνητές του Ολοκαυτώματος όπως ο Ρομπέρ Φωρισσόν και ο Ντέιβιντ Ίρβινγκ επέκριναν το Ημερολόγιο της Άννας Φράνκ ως μερικώς πλαστό. (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1_%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%BA)

Ο λόγος που την θαυμάζω είναι ότι διαβάζοντας το ημερολόγιό της αρχικά παίρνεις πληροφορίες για την εποχή εκείνη και τη ζωή των Εβραίων, σου περνάει μηνύματα ζωής και κυρίως, συνειδητοποιείς το πως ένιωθε, ένα κορίτσι 13-14 χρονών να φοβάται εαν από στιγμή σε στιγμή σκοτωθεί. Η Άννα, χωρίς να το ξέρει, απέδειξε την αγριότητα των Ναζί καθώς κι άφησε στον κόσμο ένα στοιχείο της, το ημερολόγιό της, όπου κυριολεκτικά βρίσκεται ένα μέρος της ζωής της. Μπορεί η Άννα να πέθανε πολύ νέα όμως δεν θα ξεχαστεί ποτέ εξαιτίας των σοφών της λόγων, που αν και μικρή τα λόγια της ήταν συχνά πολύ σοφά κι έκρυβαν μεγάλες αλήθειες. Κατά τη γνώμη μου, οφείλετε όλοι να διαβάσετε αυτό το βιβλίο, έχοντας υπ' όψη σας την ηλικία του κοριτσιού αυτού, για να έχετε τη δική σας άποψη.

Αν θέλετε μπορείτε να δείτε το βίντεο αυτό:

https://www.annefrank.org/en/anne-frank/who-was-anne-frank/

Ακόμη, πιστεύω ότι μία γυναίκα που αξίζει και με το παραπάνω να αναφερθεί είναι η Ρόζα Πάρκς.

Ποιά είναι αυτή και γιατί τη θαυμάζω;

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 4 Φεβρουαρίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια.

Ήταν μία έγχρωμη μοδίστρα που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων».  (πηγή https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%8C%CE%B6%CE%B1_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%82)

Λοιπόν θεωρώ αυτή τη γυναίκα απολύτως σημαντική επειδή βοήθησε πραγματικά στο να μειωθεί ο φυλετικός διαχωρισμός στην τότε Αμερική. Γενικότερα έδωσε την αφορμή στους ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα δέρματος να εναντιωθούν στις απάνθρωπες απόψεις των λευκών στην Αμερική κι αυτό ξεκίνησε μία καθολική αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζονταν οι έγχρωμοι. 

Υπάρχουν χιλιάδες γυναίκες οι οποίες χρειάζεται να αναφερθούν δυστυχώς όμως δεν έχω την δυνατότητα να μιλήσω για όλες. Κάθε γυναίκα, όπως και κάθε άντρας, πάνω στον πλανήτη μας έχει τη δική του ιστορία να διηγηθεί και μπορεί, οποιοσδήποτε μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μας προς το καλύτερο, να αλλάξει το μέλλον του αλλά και το μέλλον της ανθρωπότητας, όπως έκαναν αυτές οι γυναίκες, αυτές οι οποίες δεν αναζητούσαν την φήμη αντιθέτως απλά εργάζονταν, κατέγραφαν τα γεγονότα της καθημερινής τους ζωής, ή απλώς αρνήθηκαν να υπακούσουν σε κάποιον που πίστευε πως ήταν ανώτερος... Μία μόνο απλή πράξη μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος βλέπει τον κόσμο κι αυτός ο κάποιος είναι ικανός να αλλάξει τον κόσμο για πάντα!

SAVE-OUR-PLANET

Θα τα πούμε σύντομα!!!

Επίσης, ορίστε ένα τραγούδι που τα λόγια του μου άρεσαν κι είναι σχετικό με τη σημερινή μου ανάρτηση:

  https://www.youtube.com/watch?v=RAi4AqsXybs&list=RDRAi4AqsXybs&start_radio=1&t=18

Ανακύκλωση και Ανωκύκλωση

Γειά σας φίλοι και φίλες!!!
 Τι κάνετε; Ελπίζω να είστε όλοι καλά! Σήμερα θα σας μιλήσω για έναν τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον (ή μάλλον δύο τρόπους)...
 Λοιπόν πιστεύω πως όλοι σας γνωρίζετε τι είναι η ανακύκλωση όμως την κάνετε σωστά; Πολλοί δεν δίνουμε στην ανακύκλωση τη σημασία που της αρμόζει! Μεγάλο μας λάθος... Το ξέρατε πως μια απλή πλαστική σακούλα κάνει 55 χρόνια περίπου για να διαλυθεί εντελώς; Και να ήταν μόνο αυτό... Μία πλαστική σακούλα που πετιέται στη θάλασσα μπορεί να προκαλέσει το θάνατο μίας χελώνας καρέτα καρέτα που την περνάει για φαγητό και πνίγεται.
 κάπου βρήκα αυτόν τον πίνακα και μου έκανε εντύπωση γιατί κατάλαβα πως οι άνθρωποι, όλοι μας, είμαστε ένα άμυαλο είδος που δεν σέβεται αυτά που η φύση του προσφέρει:

Η ανακύκλωση λοιπόν είναι μία καλή λύση σε αυτό το πρόβλημα. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε: γυαλί, πλαστικό, χαρτί και μέταλλο. Κάδοι ανακύκλωσης υπάρχουν σε όλες τις γειτονιές κι εαν δεν υπάρχουν τότε πρέπει να ζητήσετε από το δήμο σας να φροντίσει γι' αυτή την απώλεια. Το μόνο πράγμα που θα πρέπει να προσέξετε όταν κάνετε ανακύκλωση είναι η καθαριότητα των συσκευασιών, για παράδειγμα, να μην υπάρχουν περισσεύματα από φαγητό στη συσκευασία. Είναι πολύ απλό και θα έπρεπε όλοι να το εφαρμόζουμε! Γι' αυτό βάλτε τώρα όλοι στα σπίτια σας μία από αυτές τις ωραίες σακούλες για να βοηθήσετε τον πλανήτη:

Ανωκύκλωση:

Τι είναι; Είναι απλώς ένας όρος! Πολλοί κάνουν ανοκύκλωση χωρίς καν να το ξέρουν... Ανωκύκλωση σημαίνει να μεταμορφώνεις ένα παλιό αντικείμενο σε κάτι καινούριο αντί απλά να το πετάξεις στα σκουπίδια ή να το αφήσεις κάπου χωρίς να το χρειάζεσαι. Προσωπικά έχω φτιάξει πολλά χρήσιμα αντικείμενα με σκουπίδια! Για παράδειγμα, ένα κουτάκι κόκα-κόλα μοιάζει πολύ με μία μολυβοθήκη αν κάνεις τις απαραίτητες προσαρμογές και με διαφανή πλαστικά κουτάκια από διαφορετικές συσκευασίες μπορείς να φτιάξεις μία πολυ-θήκη για τα καλλυντικά σου την οποία θα τοποθετήσεις στο μπάνιο και έτσι θα έχεις όλα τα κραγιόν σου οργανωμένα, δεν θα έχεις ξοδεύσει χρήματα για να αγοράσεις μία θήκη, θα έχεις κάνει κάτι δημιουργικό και δεν το πλαστικό το οποίο θα πέταγες χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί κάτι καινούριο! Έτσι λειτουργεί η ανωκύκλωση... Είναι κάτι τόσο απλό κι όμως τόσο θαυματουργό!!! Υπάρχουν χιλιάδες βίντεο στο youtube που δείχνουν πως μπορείς να μεταμορφώσεις κάτι εντελώς άχρηστο σε κάτι όμορφο και χρήσιμο ταυτόχρονα. Τέτοιο κανάλι είναι για παράδειγμα το five minutes crafts , το οποίο προτείνει μερικές ιδέες οι οποίες  είτε είναι, είτε δεν είναι ανωκύκλωση, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Υπάρχουν τόσοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να δώσουμε αξία σε ένα υλικό απλώς δεν τους έχουμε σκεφτεί. Αξίζει όμως να προσπαθήσουμε γιατί με αυτό τον τρόπο θα κάνουμε τον κόσμο μας λίγο καλύτερο... Κάθε προσπάθεια μετράει! Μην πείτε θα το κάνω κάποια στιγμή, πείτε θα το κάνω τώρα, θα ξεκινήσω να ανακυκλώνω τώρα, απ' αυτή τη στιγμή! Προσπαθήστε για ένα καλύτερο μέλλον!

Η διαδικτιακή σας φίλη,
GreenΜ.